Overlijden Jacques Scheepers

In de leeftijd van bijna 78 jaar is, een goede week na carnaval, Jacques Scheepers overleden. Jacques was in de jaren 80 en begin jaren 90 erg actief binnen de Drumknaauwers. Hij zette zich in voor o.a. de jeugd en de carnavalskrant. Hij was een van de kartrekkers van de bonte avonden, en was korte tijd zelfs voorzitter. Uit handen van Mary Verbruggen is hij destijds in 1990 onderscheiden met een Drumknaauwerke.

Sinds de jaren 90, hebben we hem niet meer zoveel gezien, maar Zoon Rob Scheepers en Schoonzoon Jos Jonkers zijn bekende namen in (muzikaal) Waeverstad, die ongetwijfeld het carnavalsvirus van hem hebben meegekregen.

Met toestemming van de direkte familie, plaatsen we hier de tekst uit het prentje van Jacques;

 

“Ons pap was een Bourgondiër in hart en nieren.

Hij kon erg genieten van het leven in al z’n facetten, van met zorg bereide spijzen, een goed glas wijn en zijn sigaretje. Het liefst in (groot) gezelschap. Als er  thuis  een  feestje  georganiseerd  werd,  dan  was hij helemaal in zijn element. Iedereen was welkom en  er  werd  groot  uitgepakt.  Het  mocht  aan  niets ontbreken. Hij genoot ervan om dit samen te doen met  Pieta,  ons  mam.  Zij  was  zijn  grote  steun  en toeverlaat. Ze runde het gezin, zorgde dat hij overal beslagen  ten  ijs  kwam  en  wist  gasten  steevast  te trakteren  op  heerlijke  gerechtjes.  Samen  stonden ze altijd voor iedereen klaar en samen gingen ze overal naar toe.

Ons pap was ook een actieve man. Als technisch adviseur  werkte  hij  dag  en  nacht.  Overdag  was hij  op  pad  om  dingen  in  goede  banen  te  leiden, ’s avonds en ’s nachts om alles uit te werken.

In zijn spaarzame vrije tijd droeg hij zijn steentje bij in  het  verenigingsleven  en  een  tijd  lang  ook in  de politiek.  Het  was  een  perfectionist  pur  sang  en  hij regelde alles weliswaar tot in de puntjes, maar legde daarmee de lat ook voor anderen hoog. Het was zeker geen  gemakkelijke  man,  al  was  er  veel  respect voor hem en konden mensen vaak met ’m lezen en schrijven als het ijs eenmaal gebroken was. Humor, nuance en kennis speelden daarbij een belangrijke rol.

Hij was trots én eigenwijs en liet zich niet zomaar iets op de mouw spelden.

De laatste twaalf jaar bracht hij door in ‘reservetijd’, nadat  hij  een  aneurysma  overleefde.  Het  is  een periode  waarin  hij  stukje  bij  beetje  die  dingen inleverde die voor hem het leven juist zo de moeite waard   maakten.   Het   overlijden   van   ons   mam kwam  plots  en  paste  niet  in  de  route  die  hij  had uitgestippeld,  vanuit  hun  nieuwe  thuis  aan  de Nieuwe  Biezen.  Langzaamaan  werd  ook  werken steeds lastiger. Daarmee verdween veel afleiding, het  contact  met  andere  mensen  en  de  financiële ruimte om uitbundig te leven. Ons pap wilde wel ouder worden, maar niet afhankelijk van anderen zijn.  Hij  wilde  zélf  overal  kunnen  gaan  en  staan en ook zo gezien worden. Zijn nieren lieten hem echter steeds meer in de steek en uiteindelijk kon hij  dat  ook  zelf  niet  meer  ontkennen.  Woensdag hebben we samen nog een hele waardevolle avond gehad, waarna hij donderdagochtend in alle rust is ingeslapen. Hier had hij alleen maar van kunnen dromen.”

Hanneke & Jos, Rob & Saskia Irene & Jeffrey, Daphne & Luuk, Isa, Milan, Max, Jip

 

Namens G.C.S. de Drumknaauwers, wensen wij jullie veel sterkte bij het verwerken van dit verlies. Koester de fijne momenten die jullie samen hebben gedeeld. Wij herinneren hem als een charismatische bestuurder, waarbij zijn beslissingen niet altijd even populair waren, maar achteraf wel de juiste bleken te zijn. Dit maakt hem een visionair.

Top